|
|
|
|
Nieznanym wydarzeniem z okresu II wojny światowej jest powstańczy zryw w Czortkowie. Czortów niewielkie, powiatowe miasteczko położone w dolinie Seretu na Podolu. Po zajęciu przez wojska sowieckie we wrześniu 1939 roku, NKWD rozpoczęło aresztowania miejscowej inteligencji rodzin wojskowych urzędników osadników, ziemian. Na terenie miasteczka powstała jedna z pierwszych organizacji konspiracyjnych „Stronnictwo Narodowe”. Po wybuchu wojny sowiecko – fińskiej, część sowieckich żołnierzy wyjechała na front fiński. W tej sytuacji polscy konspiratorzy postanowili opanować miasto: koszary, więzienie, szpital, pocztę i dworzec kolejowy. Po uwolnieniu więźniów mieli wyruszyć zdobytym pociągiem do Rumunii, a następnie do Francji, aby walczyć w Wojsku Polskim. 21 stycznia 1940r. w rocznicę powstania styczniowego w Kościele Dominikanów zebrało się kilkadziesiąt osób, które miały przystąpić do powstania. Wieczorem zaatakowali koszary. Zaalarmowani strzałami Sowieci wyprowadzili swoje wojsko na ulice Czartkowa. Po kilku godzinach większość uczestników znalazła się w rękach NKWD. 24 powstańców jesienią 1940 roku skazano na karę śmierci i rozstrzelano, 55 osób zesłano do Łagrów, tak zwanych poprawczych obozów pracy. Ci którzy przeżyli, zostali zwolnieni po podpisaniu układu Sikorki – Majski w 1941 roku i wstąpili do Armii Polskiej w ZSRR organizowanej przez generała Władysława Andersa. |
| autor strony: Cinek | |
![]()