SZKOLNY PERYSKOP

Gazetka szkolna Gimnazjum nr 1 w Polkowicach, nr 6, maj 2001

CZY A. KAMIŃSKI ZOSTANIE PATRONEM NASZEJ SZKOŁY

W czerwcu bieżącego roku kończy swą działalność Szkoła Podstawowa nr 4 istniejąca od 1985 r., a od 1995 r. nosząca imię Aleksandra Kamińskiego.
Obie szkoły, Szkoła Podstawowa nr 4 i Gimnazjum nr 1, mieszczące się w tym samym budynku, od blisko dwóch lat ściśle ze sobą współpracują (młodzież wspólnie organizuje samorządną działalność i ma wspólnego reprezentanta - Radę Połączonych Samorządów). W związku z tym padła propozycja, aby nasza szkoła, Gimnazjum nr 1, przejęła od Szkoły Podstawowej nr 4 imię Patrona - Aleksandra Kamińskiego.
Dnia 25.04.2001 r. przeprowadzono wśród uczniów Gimnazjum nr 1 referendum w sprawie wyboru Aleksandra Kamińskiego na patrona szkoły. W referendum brały udział wszystkie pierwsze i drugie klasy naszego Gimnazjum. Głosowało 762 uczniów, co stanowi 96% wszystkich uczniów w szkole. Za przyjęciem przez  Gimnazjum nr 1 w Polkowicach imienia Aleksandra Kamińskiego głosowało 428 osób, co stanowi 56% ogólnej liczby głosujących, przeciwko opowiedziało się 288 uczniów, czyli 38%, wstrzymało się od głosu 46, tj. 6%.

Mateusz N., kl. II d

KONKURS BIBLIOTECZNY

20 kwietnia 2001 r. odbył się konkurs biblioteczny pod hasłem "Co wiesz o książce i bibliotece?"
W konkursie wzięło udział osiemnastu uczniów. W finale, do którego zakwalifikowało się siedem osób, najlepszą wiedzą wykazały się: Zuzanna Marcjan z kl. II t, Ilona Bejma z kl. I l oraz Malwina Czereda z kl. I l. Zwyciężczynie otrzymały nagrody książkowe oraz różę, która jest symbolem Międzynarodowego Dnia Książki.

Monika B.

KTO OKAŻE SIĘ
NAJLEPSZY
Z ORTOGRAFII?

20 kwietnia br. odbył się drugi etap Szkolnego Konkursu Ortograficznego. Brało w nim udział 52 gimnazjalistów (28 z klas pierwszych i 24 z klas drugich).
Prawo uczestnictwa w konkursie mieli ci, którzy najlepiej napisali dyktanda klasowe. Do trzeciego etapu konkursu zakwalifikowało się 13 uczniów z klas pierwszych i 23 z klas drugich. Teraz panie polonistki przygotowują podobno jakiś wyjątkowo trudny tekst. Kto sobie z nim poradzi, zobaczymy. 

(red)

"KSIĄŻKA ZA GROSIK"

Dnia 23.04.2001 r. biblioteka szkolna zorganizowała kiermasz książek "Książka za grosik". Do sprzedania przeznaczono 1000 egzemplarzy książek. Największą popularnością cieszyły się książki przygodowe, komiksy oraz różnego rodzaju słowniki. Zebrano 55 zł, pieniądze zostaną przeznaczone na cele biblioteczne.

Monika B.

WYWIAD
Z POLICJANTEM

MŁODZIEŻ BYWA ROZBRYKANA

Rozmawiamy z podkomisarzem Adamem Kuziemką, policjantem pracującym w wydziale kryminalnym Komendy Powiatowej Policji w Polkowicach. 
Uprawiający kilka dyscyplin sportowych dwudziestoletni technik-mechanik rozpoczął służbę w policji, zainteresowany rozmowami z pracującymi już tam znajomymi. Trzydziestoletni dziś policjant pracuje na stanowisku technika kryminalistyki.

Jakie trzeba ukończyć szkoły, aby zostać policjantem?
Żeby rozpocząć służbę w policji, wymagane jest posiadanie przez kandydata średniego wykształcenia, nienagannej opinii w miejscu zamieszkania, dobrego stanu zdrowia i mile widziane są także zainteresowania dotyczące różnych dyscyplin sportowych.
Ile lat pan pracuje? I na czym polega pana praca?
W policji pracuję od 1990 roku, a więc już dziesięć lat. Natomiast na tym stanowisku pracuję dziewięć i pół roku. Moja praca, jako technika kryminalistyki, polega na zabezpieczaniu śladów na miejscach zdarzeń, to znaczy wszędzie tam, gdzie policja wykonuje swoje czynności procesowe.
Z jakimi trudnościami spotyka się pan w codziennej pracy?
Trudności w mojej pracy uzależnione są od rodzaju czynności, jakie w danym dniu wykonuję. Jeżeli są to czynności wykonywane na miejscach zdarzeń, czyli tam, gdzie policja przeprowadza oględziny, mogą to być kłopoty ze znalezieniem określonych rodzajów śladów, a czasami są to typowo techniczne kłopoty z brakiem wyposażenia.
Czym różni się policja powiatowa od zwykłych posterunków?
Różnica między posterunkami (w tej chwili nazywanymi komisariatami) a komendą powiatową, tak jak w przypadku polkowickiej jednostki, polega na tym, że komisariaty są jednostkami mniejszymi w hierarchii policyjnej, to znaczy, że podlegają kontroli i nadzorowi ze strony Komendy Powiatowej w Polkowicach. Tak więc zasadnicza różnica pomiędzy komendą powiatową a komisariatami polega na ilości pracowników zatrudnionych w tych jednostkach, gdzie nie zawsze występują wszystkie te wydziały, które są w strukturze komendy powiatowej.
Jakie są najczęściej popełniane przestępstwa w naszym powiecie?
Do najczęściej popełnianych przestępstw w ogóle w Polsce, z którymi boryka się policja, należą przestępstwa przeciwko mieniu i przeciwko życiu i zdrowiu, to znaczy kradzieże z włamaniem, kradzieże kieszonkowe, różnego rodzaju włamania, rozboje. Czasami spotykane są gwałty i innego rodzaju przestępstwa przeciwko życiu.
Na jakie działy dzieli się policja w naszym mieście?
Podobnie jak w innych jednostkach w policji, w polkowickiej komendzie występują takie działy, jak policja prewencji, czyli tak zwana policja mundurowa, oraz policja kryminalna, w skład której wchodzi wydział dochodzeniowo-śledczy zajmujący się prowadzeniem postępowań przygotowawczych, czyli tych różnych, oglądanych w filmach, dochodzeń i śledztw, i policja kryminalna stricte zajmująca się czynnościami operacyjnymi, to znaczy tymi mniej oficjalnymi.

Natomiast policja mundurowa w swoich szeregach skupia zarówno policjantów patrolujących ulice, czyli pluton patrolowo-konwojowy, jak i policję ruchu drogowego, która u nas występuje, oraz inne jednostki, które w przypadku Polkowic nie występują, takie jak policja lotnicza czy policja rzeczna. 
Jakie są plusy i minusy tej pracy?
Muszę przyznać, że to trudne pytanie. Na pewno plusem jest to, że służy się społeczeństwu, że dba się o bezpieczeństwo innych. Minusami są różnego rodzaju kłopoty, jakie niesie ze sobą służba w tej jednostce. Czasami są to przejawy nieżyczliwości, a czasami wręcz obawa ze względu na to, iż ludzie, którzy są przez nas zamykani albo doprowadzani do sądów, mszczą się za to, nie biorąc pod uwagę tego, że policjant wykonuje tylko to, co powinien.
Kto sprawia więcej trudności: młodzież czy dorośli?
Na to pytanie nie mogę odpowiedzieć jednoznacznie, ponieważ są kategorie zdarzeń, czyli przestępstw, którymi my się zajmujemy, gdzie dominują ludzie młodzi, a niektóre z przestępstw są domeną ludzi starszych, tak zwanych recydywistów, którzy często powracają na przestępcza drogą i popełniają te same błędy jeszcze raz. Generalnie młodzież czasami bywa rozbrykana, ale polkowicka młodzież jest bardzo grzeczna. W swojej pracy częściej spotykam się z ludźmi dorosłymi.
Czy nowe samochody pomagają w szybszym dotarciu na miejsce przestępstwa?
Oczywiście, każdy nowy sprzęt, który przychodzi do policji, jest wykorzystywany maksymalnie i to w założeniu takim, że będzie to wykorzystanie dla dobra społeczeństwa. Zarówno samochody, jak i inny sprzęt o typowo policyjnym przeznaczeniu jest mile widziany, po prostu ułatwia nam pracę, a co za tym idzie - skuteczność naszych działań.
Słyszałam plotki, że w naszym mieście istnieje handel narkotykowy. Czy to prawda?
Problem narkotyków istnieje w całej Polsce, a więc występuje również w Polkowicach. Na dzień dzisiejszy jest to niewiele zdarzeń, ale już odnotowaliśmy takie przypadki. Mam nadzieję, że nie będzie się to nasilało. 
Czy upodabnia się pan w jakiś sposób do Arnolda Schwarzeneggera?
To zależy, o jaki sposób upodabniania chodzi... To jest jeden z moich ulubionych aktorów. Myślę, że jeśli chodzi o obraz twardziela i wysportowanego człowieka, to każdy z policjantów powinien brać z niego przykład.
Czy nie obraża pana obraz policjanta, który ukazuje serial "13 posterunek"?
Nie. Traktuję to jako dobrą zabawę, a komedia jest najlepszym rozwiązaniem na to, aby pozbyć się stresu dnia codziennego. Film oparty jest na pracy policji, tylko wszystko przedstawione zostało w tak zwanym "krzywym zwierciadle".

Wywiad przeprowadziły:
Ola, Ewelina, Agnieszka i Marzena.

STRASZNA ZEMSTA (opowiadanie)

Niklas przesuwał się po ciemnym korytarzu oświetlonym od czasu do czasu zimnym płomieniem pochodni. Szedł szybkim, sprężystym krokiem. 

Następna strona

Powrót do archiwum